به گزارش خبرنگار وبلاگ ضد پژاک اعضای فرقه کردستیز 4 عضو این فرقه انسان ستیز در چند مرحله مردم چند روستای اطراف سنندج را به زور وادار کرده اند تا گردهم آمده و به حرف های آنها گوش دهند. این اعضا برای مردم درباره مشکلات مربوط به اخاذی از مردم و گروگان گیری در مناطق کردنشین توضیح داده اند تا به نوعی این جنایات خود را توجیه کنند. خبرنگار ما که در یکی از این گرد همایی ها در این جمع حضور داشته گزارش می دهد که نشانه ای از تغییر رویه در پژاک مشاهده نمی شود . عین نوشته های وی را در زیر می آوریم :

پژاکی ها می گفتند :

پیمانکاران پروژه های راهسازی در مناطق کوهستانی قاتلان و تخریب کنندگان طبیعت و مناظر کردستان هستند. راهسازی کارگران و پیمانکاران در راستای اهداف و خدمت به حکومت ایران است و سیاست دولت را پیش می برد و باید با آنها برخورد کرد . پژاک برای کرد و آرمان کرد زحمت می کشد و وظیفه اهالی منطقه و ثروتمندان است که از پژاک حمایت مالی کنند. این کمک است نه اخاذی و این نوعی تعدیل ثروت است . گروگان گیری بعضی از افراد و گرفتن پول از آنها نیز نوعی مجازات برای افراد و طرفداران مرتبط با حکومت می باشد. پولی که می گیریم اخاذی نیست بلکه مالیات است چرا که پیمانکاران در حال سود بردن از سرمایه و زمین کردستان هستند و باید برای آزادی کردستان کمک کنند.

حال ببینید این استدلال پژاک با واقعیت جامعه کرد چقدر سازگاری دارد ؟

کمک و حمایت مالی باید اختیاری و دلخواهی باشد نه زوری .

مالیات باید به دولت پرداخته شود تا در قبال آن امکانات بدهد نه به غارنشینان قندیل.

خود مردم کرد باید تصمیم بگیرند مالیات بدهند و به کی بدهند نه پژاک.

پیمانکاران برای رفاه مردم پروژه ها را انجام می دهند نه برای دولت . دولت فقط ناظر بر کار است.

پژاک قاتل مردم کرد است نه پیمانکاران .

پژاک با سوزاندن جنگل های کردستان قاتل طبیعت است نه پیمانکاران .

این رویکرد تروریستی باعث فرار سرمایه ها و توسعه نیافتگی بیشتر برای کردستان می گردد.